Kwentong Kutsero

Oktubre 16, 2012

Sa pitong taon kong pagta-trabaho sa gobyerno bilang isang tourism officer sa paraisong bayan ng El Nido, isang malaking palaisipan sa akin kung papaano dadalhin ang turismo sa mga barangay. Nakilala ang bayan ng El Nido dahil sa magagandang mga aplaya at isla ngunit hanggang doon na lamang. Lahat ay nagsisiksikan sa bayan.

Eto ang pangitaing nakikita ko: kapag nagsiksikan ang turista sa bayan, nanganganib masira ang kalikasan at hindi magiging balanse ang ekonomiya sa lugar. Pati mga residente ay magsisiksikan sa bayan dahil nandun ang trabaho. Iiwan na ng mga magsasaka ang kanilang lupa at ng mga mangingisda ang palaisdaan dahil mas madali ang pera sa bayan. Kakulangan sa suplay ng pagkain ang magiging dulot nito.

Ang tangi kong pag-asa ay ang isulong ang Community-Based Rural Tourism Program, ang pagdala ng turismo sa mga liblib na lugar. Ngunit papaano? Hindi gaanong magaganda ang mga aplaya sa baryo.

Natumbok ko ang kasagutan nang makilala ko ang isang Amerikanang museologist na si Lace Thornberg. Inilatag niya ang kanyang balak na proyekto sa barangay Sibaltan, sa lugar kung saan ako lumaki. Sinabi niya sa akin na plano niyang magtayo sa isang museong bayan [community museum]. Natuwa ako’t matutupad na rin ang pangarap kong dalhin sa mga barangay ang turismo.

Isa sa mga workshop na ibinigay nya sa mga taga-barangay ay ang pagdala ng anumang bagay na kanilang madaanan papunta sa Barangay Hall. At bawat isa’y pina-kwento tungkol sa bagay na kanilang nadampot. Doon ko napagtanto na hindi lang pala magandang beach ang pwedeng puntahan ng mga turista. Kahit anong bagay pala, kapag nai-kwento nang mahusay ay nagiging maganda.

Pagkatapos ng mga workshops ay nakukuha kami ng tulong pinansyal mula sa U.S. Embassy. Nakabalik na si Lace sa Amerika habang ginagawa ang museo. Nakatakda itong magbukas ngayon Disyembre. Gayunpaman, hindi ang pagkatatag ng museo ang lubos kong ikanagalak..  ..kundi ang natutunang paraan ng paggawa ng kwento sa mga bagay na dati’y ordinaryo sa aking paningin.

Isang Tugon to “Kwentong Kutsero”

  1. kuntra Says:

    ang nakakatuwa – anumang kampanyang pangkalikasan at panlipunan, tao ang pinakamahalagang “resources.”


Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Safehouse Infoshop

leaks of an un-boxed mind

densio

Just another WordPress.com site

Picturesque

release the endorphin

Pinay Unlimited

I don't want to be defined.

Likha ng Kamay

Artisans of the Aborlan Arts Program

sibaltan

a peaceful village by the sea ~ east el nido, palawan

Retired? No way!

Discovering my new island home

iskul ob pilosopi

imbitasyon na tayo'y mag-isip..

El Nido Resorts Environment Department

Sustainable Tourism in Action

Mga Sulating Pilipino

...mga larawang isina-titik

kuntra krusada

Laban sa Kultura ng mga Hari

Bagong Pananaw

Ang paglalakbay ni Fransisko Kiamko (Pagtuklas sa Isang Moralidad na Walang Diyos o Relihiyon)

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

%d bloggers like this: